2008-03-02 - Heenreis

Het eerste berichtje vanuit Johannesburg. De vluchtten zijn allebei probleemloos verlopen. Nouwelijks vertraging (15 minuten in Amsterdam vanwege de storm), nette landingen en geen problemen met bagage of paspoortdingen.

Wat me bij de landig in Madrid opviel was dat er 2 grote gate-hallen waren, die zo'n 2KM van elkaar verwijderd lagen. In de hoofdhal aangekomen bleek de gate op 23 minuten loopafstand te liggen.... Dacht ik dus ;-) Er liep echter gewoon een soort metro naar de andere gate. Dat vliegveld heeft geld gekost........

En vervolgens verder in een oude airbus 340 (??) richting Johannesburg. Hier kwam ik naast een Duitse Paleontholoog, Tom, te zitten. Hij gaat met een groepje mensen in Lesotho naar Fossielen zoeken. Misschien dat ik ook nog heen ga. Er schijnen zelfs nog voetafdruken van Dino's zichtbaar te zijn in Lesotho!

Eenmaal in Johannesburg met een taxi naar het Hostel “Diamond Diggers Backpackers Hostel” gegaan en lekker gedoucht. Vervolgens de hele middag geslapen en 's avonds nog wat gedronken met de andere backpackers hier en veel reisverhalen gehoort.

 

2008-03-03 - Johannesburg

Vannacht niet zo geweldig geslapen, de bedden zijn nogal doorgelegen.. Als er vannacht geen mensen bijkomen leg ik er nog een matras onder ^_^

Laat opgestaan, gegeten en vervolgens met Matthias wat door de stad gereden. Hij is een Duitse geneeskunde student die in het ziekenhuis hier stage gaat lopen voor een maand.

De stad zelf is echt TE groot, en niet bepaald mooi. Buiten Johannesburg schijnt het stukken mooier en veiliger te zijn.

Voor komende woensdag heb ik een auto gehuurt, hiermee ga ik naar het Krueger park en uiteindelijk naar Kaapstad.

Verder nog niets speciaals gebeurt, ook de fotos blijven nog wat achter. Maar die komen nog :-)

Groetjes thuis!

2008-03-05 - Johannesburg, Auto

Een rare dag vandaag.. 's Morgens als eerste naar het bedrijf gegaan om de auto op te halen. Na even wachtten werd de naam van het bedrijf me ook duidelijk: "Rent a Wreck"... Het is ook bijna een wrak (ouwe Mazda nogwat) Gelukkig rijd hij wel erg fijn, maar het is wel erg wennen aan het links rijden!!

Hierna naar het vliegveld gegaan om een vlucht bij te boeken naar Victoria Falls. Helaas konden ze daar niet helpen omdat er in mijn ticket nog geen vlucht met British Airways zit waardoor ik niet in het systeem stond en ze mijn ticket ook niet konden uitbreiden. Dit is de enige maatschappij waarmee ik met mijn ticket naar Victoria Falls kan vliegen. (Zal het nu via internet moeten regelen)

Weer buiten gekomen bleek de auto weg te zijn... Het slot van het wrak bleek bij aankomst niet dicht te kunnen gaan, dus ben ik aan de andere kant uit moeten stappen om hem dicht te krijgen. Gelukkig bleek de auto niet gestolen maar "slechts" weg gesleept... Had niet gedacht dat ze een auto in 5min weg zouden slepen. Na een tijdje zoeken naar het politiebureau kon ik na het betalen van en boete de auto weer gaan halen, op 15min lopen van het vliegveld

Helaas ging het volgende plan om terug te rijden naar het verhuurbedrijf ook niet als geplanned waardoor ik ergens in de buurt van Pretoria uitkwam (30km verder, ik had geen zin om te draaien)

Gelukkig uiteindelijk toch bij het verhuurbedrijf gekomen, sloten vervangen en nu zit ik weer in hetzelfde hostel als eerst. Dan maar morgen naar het Krueger park!

2008-03-06 - Krueger park

En weer een korte update vanuit Z-Afrika.

Dinsdag-avond heb ik Patricia leren kennen, een vrijwilligster uit Brazilië die in Mozambique gewerkt heeft. Ze was gestopt bij het project en wist nog niet precies wanneer ze terug kon vliegen naar huis. De rest van haar groep zou woensdag weer naar Londen vertrekken waar ze zelf een ticket naar Brazilië ging boeken. Woensdag-avond (na al mijn ongeplande auto-perikelen) bleek ze tot zaterdag te blijven, dus is ze meegekomen naar het Krueger park.

Het Krueger park was fantastisch! Donderdag-morgen erg vroeg vertrokken richting daar en 's middags nog Neushoorns, Nijlpaarden en Impala's gezien. Vervolgens naar de lodge in het park gegaan, gezwommen in een half natuurlijk zwembad en vroeg gaan slapen. Ik betrap mezelf erop dat ik erg lui ben met fotos maken... (buiten de dieren)

Vrijdag zelfs nog meer dieren gezien! Giraffes, waterbuffels, een hele kudde olifanten, zebra's, nog meer impala's en zelfs een luipaard! (zie foto-albums ) Alleen de auto vond de off-road wegen niet zo leuk, er is een schroef van het slot van het koffer los getrild. Rotte bak...

Vandaag Patricia terug gebracht naar het vliegveld in Jo-burg, en een ander hostel gezocht. Morgen richting Durban.

Het internet is erg crappy hier, MSN heeft niet zoveel zin en fotos uploaden duurt erg lang. Dus nog even geduld voor de fotos :)

Tot nu toe bevalt het me erg goed hier in Zuid-Afrika! Alleen moet er nog veel aan mijn Engels gewerkt worden.

2008-03-09 - Johannesburg ->Durban

Rond een uur of 12 richting Durban vertrokken vanuit Johannesburg. Onderweg het plaatsje “Nigel” bezocht, dit lag min of meer op de route naar Durban. Best grappig dat er een stadje naar mij vernoemt is!

Onderweg is het koffer van de auto nog open gewaaid vanwege de schroeven die in Krueger park eruit getrilt waren.. Voordat ik ga rijden moet ik ze blijkbaar weer aandraaien omdat anders het slot weer los trilt.

's Avonds zonder andere problemen bij het Hostel in Durban aangekomen. Het is wel ontzettend heet en vochtig hier!

2008-03-10 – uShaka Marine world

Maandag de 10e naar uShaka marine world geweest, een van de grootste aquaria op het zuiderlijk halfrond. Het was erg indrukwekkend om te zien, maar kreeg wel erge hoofdpijn van de airco... Het is ook nooit goed.

Vroeg gaan slapen omdat het hostel zo goed als leeg was, een van de eerste echt rustige nachten. Dinsdag heb ik helemaal niets gedaan, het was TE heet om iets te doen. Zelfs bij het denken alleen al brak me het zweet uit. Beetje tussen bed en zwembad gezworven, rest van de fotos geupload, en geslapen. Gelukkig brak er 's avonds een helse regenbui los welke ik ook met plezier heb opgezocht. Hier heb ik ook een van mijn jongensdromen vervult.

“Naakt in de regen dansen: Done that!” (okee... bijna helemaal, er waren ook nog andere mensen...)

2008-03-12 – Durban -> Umzumbe

's Morgens nog naar het “Wet 'n Wild” park bij het marine world park gegaan, dit was Maandag helaas gesloten. Hier wat gezwommen en van de 9 grote glijbanen afgegaan welke ze daar hadden. Onder andere de hoogste van Afrika, deze ging een meter of 15 zo goed als recht naar beneden.

Na de afkoeling verder gereden naar “Mantis & Moon” hostel in Umzumbe. Hier geslapen in een Tipi.

2008-03-13 – Umzumbe, Oribi Gorge Swing

Voor de eerste keer het avontuur echt opgezocht. Begonnen met de Oribi Gorge Swing: de hoogste vallei-swing ter wereld! Het principe is ongeveer hetzelfde als bungee-jumpen, alleen hang je hier aan een klimvest en aan een kabel die over de vallei gespannen is.

Het moment van springen is onbeschrijfelijk! Eerst 75m vrije val naar beneden, gedachtenloos zie je de grond op je afkomen... Het vrije val gevoel is alsof je in een droom valt...
Opeens voel je de elastiek trekken en zwaai je zo'n 100m de vallei in en weer terug. Je kijkt naar boven, ziet de waterval waar je net vanaf gesprongen bent en denkt: WOW!

Ik had echt de camera mee moeten nemen, het uitzicht was geweldig.

Hierna met een paar andere mensen van het hostel een wandeling gemaakt van 4,5 kilometer langs deze vallei. Erg vermoeiend, maar wel mooie uitzichten gehad. Alleen een beetje jammer van de vele wolken.

2008-03-14 – Umzumbe -> Coffee bay

's Morgens vroeg nog even gaan kijken naar het surfen van Dominique, een surfleraar uit Mozambique. De golven waren met een meter of 3 behoorlijk hoog en ideaal om te surfen. Als het lukt ga ik een dezer dagen ook surflessen nemen hier!
Rond een uur of 12 vertrokken richting Coffee Bay, met de bedoeling rond half5 aan te komen. Voor de verandering ben ik weer eens de weg kwijt geraakt en reed ik opeens op een landweg. Dit was wel een erg mooie ervaring aan de ene kant, maar onprettig op een andere manier.

Er zat nog maar voor zo'n 150Km benzine in de tank, alles trilde en ik zat in de middle of nowhere. Te koppig om om te keren ben ik doorgereden in de hoop toch weer op een verharde weg uit te komen. Dit duurde alleen wat langer dan verwacht. Ik kwam door allerlei kleine dorpjes en werd door de lokale bevolking bijna overal nagekeken. De meeste kinderen waren zelfs naar me aan het zwaaien! Alsof ik een van de eerste blanke mensen was die ze gezien hadden.. Dit was echt een ontzettend mooie ervaring, maar ik vond het verschrikkelijk dat ik verder niets voor deze mensen kon doen. Iedereen was zo vriendelijk...

Na zo'n anderhalf uur op de onverharde weg gereden te hebben begon het al donker te worden. Nog altijd “verdwaald” reed ik voor mijn gevoel wel de goede kant uit. Na een uur door het donker gereden te hebben, de wanhoop nabij, zag ik op een gegeven moment het bordje “coffee bay, 5km” en een verharde weg!

Ingecheckt, wat gegeten en gaan slapen.

2008-03-15 – Coffee Bay, Hole in the Wall

Weer een lange, vermoeiende wandeltocht gemaakt naar het zogenaamde “Gat in de muur”. Dit is een rots in de zee, met een door de zee gemaakt gat erin. Minder spectaculair dan verwacht, maar onderweg toch erg mooie dingen gezien. Wel een ontzettend grote blaar overgehouden aan de wandeling.

De dag erna uitgerust en rond het strand gehangen.

2008-03-17 – Coffee Bay->Chintza

Vandaag verder gereden naar Chintza, een klein plaatsje in de buurt van East London. Met nog maar een paar liter benzine in de tank door het verdwaald raken was het afwachtten of we het volgende tankstation zouden redden. Ilsa, een Duitse, reed namelijk mee naar Chintza.

Het was de eerste keer dat ik niet verdwaald ben en tevens een erg mooie, koele dag om te rijden. 's Middags rond een uur of 15:00 aangekomen bij Buccaneers Backpackers. Bijna een paradijs! Het hele gebied is zo'n 22ha. groot en omvat een meer, strand, duinen, bos en de standaard faciliteiten.

Hier kwam ik ook weer 2 Amerikanen (Nick & Dan) tegen die ik in Umzumbe heb leren kennen. Samen met hun en een aantal andere backpackers een spelletje beach-volleybal gespeelt. Het beste hiervan was de “winebreak”: Iedere keer dat de bal uit het veld geslagen werd was een excuus een slok wijn te drinken (welke gratis beschikbaar was!!)
De scores waren best interessant: 1-12, grote winebreak, 14-13, grote winebreak, 21-18 Gewonnen! Volleybal was nog nooit zo leuk! Misschien een tip voor thuis?

2008-03-18 – Chintza, duin-excursie + Surflessen

De dag doorgebracht met pingpong en zwemmen en om 15:00 met bijna het hele hostel naar een Zand-duin gegaan om de zonsondergang te zien. Ook vandaag was er weer gratis wijn en niet lang daarna pakte Nick zijn gitaar om wat liedjes te zingen. O.a. Hotel California, House of the rising sun en zijn zelf-geschreven “Octopus song”. De sfeer was echt geweldig! De zonsondergang zelf was wat matig, maar hier was nouwelijks aandacht voor.

Daarna terug gelopen naar het hostel wat voor mijn gevoel 5uur duurde. Ik heb nog steeds geen idee hoe lang het daadwerkelijk was...

De dag erna de eerste surflessen gehad en vervolgens de rest van de dag geprobeert om ook daadwerkelijk op het bord te staan. Het ziet 100x makkelijker uit dan dat het is, maar het is wel ontzettend cool om te doen! 's Middags weer een potje wijn-volleybal gespeelt, deze keer wat minder wijn-actief dan maandag.
De nacht heb ik op het strand doorgebracht, een super ervaring, maar als je wakker wordt heb je overal pijn van het harde zand...

 

2008-03-24 – My-Coke fest

Vroeg opgestaan om naar het MyCoke festival te gaan en een kaartje te kopen. Er waren er gelukkig nog genoeg over en om 10:45 was ik binnen. 11:30 begon de eerste band, Shy Guevara's. Deze lokale rockband was buiten verwachting goed, de volgende 2 lokale bands waren wat minder.

Enkele hoogtepunten van de dag:
- De zanger van 30sec to Mars die 10m de tribune omhoog klom.

- Kaiser Chiefs! De hoofdreden om naar het festival te gaan, jammer dat ze maar 45min speelden... Helemaal losgegaan op I predict a riot, Ruby, Oh my god (I can't believe it, I've never been this far away from home!) en The angry mob. Hopeljk hebben ze binnenkort een optreden in Nederland.
- Tijdens het optreden een paar mensen uit Kaapstad leren kennen, dankzij hun kon ik naar de “golden circle” (voorste deel van het veld) waar ik Chris Cornell en Muse heb gezien. Muse was ook super!
Echter geen zin meer gehad om Korn te zien en terug gereden naar het hostel, uiteraard weer een uur gedaan over een rit van 15min....
Dinsdag een rustdag genomen om de ontstoken blaren te laten genezen.

2008-03-26 – Tafelberg

Woensdag de tafelberg beklommen, ik was eerst van plan met Liaf en Itamar de lift te nemen, echter was de rij hiervoor erg lang. Omdat ik er toch was ben ik naar boven gelopen, Liaf en Itama hebben een taxi terug gepakt. De tocht naar boven viel hard tegen!
Anderhalf uur in de zon, bergop gelopen, maar eenmaal boven was het de moeite zeker waard. Daarna nog zo'n 2,5 uur op de tafelberg zelf gelopen en vervolgens weer een lange weg naar beneden. De uitzichten waren geweldig!

Donderdag met een aantal mensen uit het hostel richting het strand gegaan, maar uiteindelijk op een terrasje blijven hangen. Op de weg terug zelfs nog een walvis gezien! 's Avonds voor het eerst een Kosher kipschnitzel gegeten met Itamar en Liaf, ze zijn beiden uit Israël.

Vrijdag toch maar een Lonely Planet van China gekocht en 's middags naar het Twenty4Help gebouw in Kaapstad gegaan. Ze waren hier blijkbaar pas sinds November bezig, maar het liep vrij goed. Het grootste verschil met Nederland was dat ze over 3 verdiepingen verspreid zaten, en ALLEMAAL tft-schermen hadden! (Ik moest het doen met een oude beeldbuis)

Daarna de Cage-dive trip voor zaterdag geregelt.

2008-03-29 – White Shark Cage Dive

's Morgen vroeg om 5:30 vertrokken richting Gansbaai, vanwaar de excursie vertrok. De dag begon al goed: na nog geen 100m rijden dacht ik iemand met een bebloed hoofd langs de weg te zien staan, de 2 zwaar gedeukte auto's een stukje verder bevestigden dit beeld. Lichtelijk verward toch door gereden (politie was er al bij). De zonsopgang over de bergen was erg mooi om te zien, zeker omdat dit de eerste keer was dat ik zo vroeg wakker was.

Stipt 8 uur bij het verzamelpunt aangekomen, ontbeten en betaalt. Vol goede moed in de bus gestapt welke ons naar de boot zou brengen, bleek iedereen met eigen vervooer zelf te moeten rijden. Na een korte uitleg over de route (links, links, rechts..) NATUURLIJK niet de goede weg gevonden. Samen met nog een ander groepje terug gereden naar het verzamelpunt waarna iemand anders ons naar de boot bracht. Deze was echter al vertrokken... Gelukkig heeft iemand kunnen bellen waarna de boot weer terug kwam en dit maal met ons de zee op ging.
Na 15min was ik al doodziek... de zin om daadwerkelijk de zee in te gaan was ook helemaal verdwenen. Op de plaats van bestemming aangekomen 2 uur gewacht, geen haai te zien... Gelukkig hebben we het laatste uur 7 verschillende “great whites” gezien. Ok, ze zijn groot, maar zo saai... Ze zwemmen rustig voorbij, eten het aas, en gaan weer weg. Wat een geldverspilling, de eerste echte rotdag van de reis!

Terug naar het restaurant, een cheap-ass burger met niet-gare frieten gekregen (bij de prijs inbegrepen..) Gegeten en meteen verder gegaan, op weg terug naar Wilderness omdat ik hier mijn handdoek, waslijn en spons vergeten was >.<

Bij het hostel bleken ze geen bed meer vrij te hebben, maar gelukkig hingen mijn spullen nog op dezelfde plaats. Deze meegenomen en een ander hostel gevonden. “The wild farm backpackers” gelegen boven op de berg in the middle of nowhere.

2008-03-30 – Cango Caves

Meteen weer verder gereden omdat ik zaterdag 5 April weer in Johannesburg moet zijn. Als eerste via Oudtshoorn naar de cango Caves gereden, een ontzettend uitgebreid druipsteengrotten-stelsel.

De formaties waren erg indrukwekkend te zien en de oudste waren zo'n 1,5miljoen jaren oud.

Vervolgens via de Swartberg-pas verder gereden, een erg mooie route over een onverharde weg.

Een paar uur verder de eerste keer een echt uitgestrekte vlakte gezien, na alle bergen was het weer eens fijn het welbekende “plat” te zien. Uiteindelijk via Graaff-Reinet naar Nieu Bethesda gereden, ook weer in the middle of nowhere.

De dag erna bleek ik een platte band te hebben. Voor het eerst in mijn leven een autoband verwisseld, maar het was gelukkig erg makkelijk.

2008-03-31 – Owl house + Valley of Desolation

In Nieu Bethesda naar het, blijkbaar, erg bekende Owl House gegaan, hier woonde een vrouw die ontzettend veel betonnen beelden heeft gemaakt. Door de lokale bevolking werd ze niet erg gewaardeerd vanwege de vele beelden die ze maakte. De beelden staan nog altijd op dezelfde plaats en er is een soort museum van gemaakt. Het was erg indrukwekkend al deze beelden te zien, maar tegelijkertijd erg bizar.

's Middags naar de “Valley of Desolation” gegaan, hier een uur rondgelopen en vervolgens een hostel in Graaff Reinet gezocht. 's Avonds heerlijk uitgebreid gegeten in lokale restaurant.

*Note to self: Lonely planet een email sturen dat “Graaff-Reinet backpackers” maar 1 maand open is geweest*

2008-04-01 – Graaff Reinet -> Lesotho

Verder gereden naar Lesotho, volgens de Lonely Planet kaart zou er een weg van het zuiden naar Somonkong moeten zijn, wat mijn bestemming was. Rond 19:00 in het dorp aangekomen vanwaar de weg zou beginnen bleek deze allen voor pony's toegankelijk te zijn, er is maar een weg, en deze gaat vanuit Maseru. Omdat dit zo'n 3 uur van de huidige plaats was en er ook geen ho(s)tels in de buurt waren heb ik maar in de auto langs de weg geslapen.
Lesotho is nog altijd een erg onder-ontwikkeld land, waarschijnlijk heeft Bunde meer verschillende verharde wegen en meer auto's... Het lokale vervoersmiddel is de pony.

2008-04-02 – Semonkong, Abseil

Woensdag erg vroeg verder gereden richting Maseru, onderweg 3x bij een politieblokkade moeten stoppen (Rijbewijs, verzekering, verzekering) maar gelukkig geen problemen gehad.

Op weg naar Semonkong een tijdje gewacht achter een bus die midden op de weg, op een helling het begeven heeft. De enige manier erlangs te komen was langs een greppel van zo'n 2m diep, de auto past net wel/net niet tussen de bus & greppel. Dit uiteindelijk toch maar gedaan en een extra kras op het wrak gezet. (gelukkig zat er al een deuk).

Hierna over een erg onbegaanbare weg verder gereden naar Semonkong. Na aankomst meteen abseil-lessen gekregen voor de dag erna.

Als afsluiting van Zuid Afrika de hoogste commerciele abseil ter wereld gedaan (204m). Deze is direct naast de Maletsunyane waterval wat het een erg mooie ervaring maakte.

2008-04-05 – Vlucht Johannesburg -> Hong Kong -> Shanghai

Als eerste de auto terug gebracht. Ik had bijna 7000km gereden wat betekende dat ik, maast de borg, eigenlijk nog zo'n 150 euro extra moest betalen. Gelukkig hebben ze me korting gegeven vanwege de vele kleine mankementen.

Vervolgens de vlucht naar Hong-Kong genomen, deze stopte echter op een ander vliegveld (Guangzhou) vanwege de mist op het vliegveld van Hong-Kong. Hier 2 uur in het vliegtuig moeten blijven wachtten en vervolgens naar HK gevlogen. De originele vlucht naar Shanghai had ik door de vertraging gemist, gelukkig hebben ze een extra vlucht ingelast. Voor het ongemak ook nog eens een hk$75 voedselbon gekregen welke erg goed van pas kwam. Het vliegtuig-eten was verscrhrikkelijk...

De volgende vlucht zou om 16:00 vertrekken, dus 17:40 gingen we eindelijk de lucht in. 2 uur later in Shanghai aangekomen met een totale vertraging van zo'n 9 uur... Vervolgens een (veel te dure) taxi naar het Hostel genomen. Met de helft van de prijs van Afrikaanse hostels was het wel stukken beter! (goede matras, ruime kamers, gratis kluisjes, gratis wifi, schone badkamer)

2008-04-07 – Shanghai

's Middags wat rondgelopen in Shanghai, de verschillen met Zuid-Afrika zijn erg groot. Het eerste wat me opviel was de zichtbaarheid, meer dan 1km ver kon je niet kijken vanwege de smog. Verder voelde ik me meteen erg veilig in deze stad, wat in Zuid-Afrika niet altijd het geval was..

Het hostel ligt vlakbij een drukke winkelstraat, iedereen probeert je hier dingen te verkopen: “dvd's, shoes, t-shirt, sunglasses, watch, just looka looka”. Gelukkig zijn deze mensen goed te negeren zodat ze vrij snel iemand anders gaan vervelen. Daarnaast zijn er de chinese studenten welke wel goed Engels spreken. Ook deze beginnen spontaan tegen je te praten, alleen weet je nooit echt zeker of ze iets van je willen. Enkelen gaan na een heel gesprek vriendelijk verder, terwijl er verdacht veel mensen me naar hun “Art-exhibition” willen nemen. (dit is meer een winkel dan een tentoonstelling..)

Uiteindelijk bij het Shanghai Museum aangekomen.

Hier is oude Chinese kunst tentoon-gesteld zoals stenen/bronzen beelden, aardewerk, porselein, schilderijen, klederdracht en kalligrafie. De meeste dingen waren erg mooi om te zien, de chinezen waren meesters op het gebied van detail.

's Avonds nogmaals door Shanghai gelopen om de winkelstraat met alle verlichting te zien.

2008-04-08 – Shanghai

Tot 2 uur in bed blijven liggen en uiteindlijk toch maar eens opgestaan. Vervolgens een (slaap)trein-ticket naar Bejing gekocht voor de 10e April en richting het Science & Technology museum gegaan. Helaas was dit al gesloten.

In plaats daarvan naar het Madame Tussaud's wassen-beelden museum geweest. Ontezettend eng hoe echt sommige poppen er uit zagen! Vooral van enkele Aziatische verwachtte ik dat ze ieder moment iets konden gaan zeggen. Helaas was het verboden foto's te maken, dus heb ik er niet zoveel ;-) (Was bijna alleen daar)

's Avonds met Devon naar het “I love Shanghai” cafe gegaan. Erg leeg, maar toch goed geamuseerd: een paar paaldans-moves geleert en Holland boven Taiwan gezet op het “Absynth scoreboard of shots per country”.

2008-04-10 – Yuyuan, Jing'an, naar Beijing

Erg veel gedaan deze dag, eerst gelopen naar de Yuyuan gardens, schijnbaar een van de mooiste van China. Het was inderdaad erg indrukwekkend om te zien, vooral vanwege de afwerking en de vele kleine details. Ik had hier wel een hele dag rond kunnen lopen maar ik was nog van plan de Jing'an tempel te bezoeken. Dus verder gelopen richting de tempel. onderweg hierna voor de 2e keer afgezet in Shanghai: er werden 64GB usb-sticks aangeboden... Na de aankoop verwachtte ik 512mb of 1gb aangeschaft te hebben, maar “helaas” bleek er 64GB vrij te zijn, alle bestanden die ik erop zette werden onherkenbaar. Useless dus..

De Jing'an tempel viel ook erg tegen, het grootste gedeelte was gerenoveerd en was gemaakkt uit beton. Het had niet veel meer weg van een authentieke tempel.

Om 20:30 op de trein naar Beijing gestapt Gelukkig spraken de mensen in mijn slaapt-coupe engels. Een hele tijd hiermee gesproken, ze vonden het erg apart dat ik alleen de wereld over aan het reizen was. In China was dit nog altijd not-done. De reis zelf is zonder prolemen verlopen, ik heb alleen erg weinig kunnen slapen. De dag erna (07:00) meteen ingecheckt in het hostel en een paar uurtjes geslapen.

De rest van de dag niet veel gedaan, maar 's avonds met Hanna afgesproken welke ik in Shanghai heb leren kennen. Ze woont met haar (Chinese) vriend in Beijing en studeert hier Chinees. Met z'n 3en zijn we naar een Jazz-optreden gegaan.

2008-04-13 – Chinese muur

Erg vroeg opgestaan om als een van de eerste op de “Great wall of China” te zijn. Helaas was de weg erheen iets ingewikkelder dan verwacht, er schenen 7 verschillende buslijnen 919 te zijn. (welke ik moest hebben) Na een half uur vragen en onduidelijkheid bleek de laatste stop de directe lijn te zijn welke ik moest hebben. In de bus een hele tijd met Zeng Ling gepraat, een Biologie studente in Beijing.

Het eerste aanzicht van de muur was schokkerend: ZOVEEL touristen, vooral het rechter deel leek net op een mieren-nest. (Filmpje onderaan bij meer lezen.) De muur zelf was wel ontzettend mooi, een echt wereldwonder! Ik heb er maar niet aan gedacht dat er zo'n 1.000.000 Chinezen zijn gestorven tijdens het bouwen van de hele muur...
Het schijnt hier overigens normaal te zijn om historische bouwwerken af te breken en vervolgens opnieuw te bouwen, net zoals het deel van de muur wat ik bezocht heb. Er waren nog restanten van de “oude” muur te zien, maar deze waren niet toegankelijk voor het publiek (gelukkig).

's Avonds naar een optreden van de vriend van Hanna gegaan, hij speelt Djembe in een bandje. In dit cafe ook nog een aantal andere bandjes gezien, waarvan 1 erg grappige. De Chinezen zijn echter vrij saai wat betreft feestten, veel beweging komt er niet uit.

2008-04-15 – Summer Palace

Met de metro en taxi naar het Summer Palace park gegaan. Dit is een gigantisch park gelegen rondom een meer waar vroeger de rijken in de zomer verkoeling zochtten. Hier een uur of 5 rondgelopen en me blijven verbazen over de oneindige afwisseling.

's Avonds de trein gepakt naar Xi'an, tenminste dat dacht ik. De trein was op de plaats van bestemming om half7, terwijl ik pas rond 9.30 in Xian zou kunnen zijn. Voorzichtig in de lonely-planet gezocht naar Shenyang (waarvan ik dacht dat het de naam van het treinstation in Xian was) en tot mijn schrik was ik vlakbij de grens van China en Noord-Korea. Blijkbaar hebben ze me verkeerd verstaan bij de ticketverkoop. Vervolgens klopte er niets van de kaart, hostels waren niet op de plaats waar ze moesten zijn en ook de straten klopten niet echt.
Na 20minuten rond-dwalen zag ik een ander trein-station op de kaart (Shenyang-West), vanuit hier klopte het stukke beter.

Vervolgens naar het enige hostel van de stad gegaan, hier bleek alleen het portaal nog overeind te staan. Toch redelijk geirriteerd beginnend te worden naar een hotel gegaan, en met veel gebaren een (veel te dure, maar luxe) kamer weten te krijgen. Engels bleek nog niet echt doorgedrongen te zijn tot dit deel van China.

A bit depressed niet veel buiten de hotelkamer geweest en vooral informatie over Tibet gezocht. Blijkbaar heb je een Tibet Travel Permit nodig om het treinticket te kopen. Omdat ze dit alleen bij de aanfschaf van het ticket vragen, en Chinezen dit niet nodig hebben, lijkt het mij handiger het ticket door een local te laten kopen.

Het avondeten 's avonds was in zekere zin erg grapig, als enige westerling tussen een eetzaal vol Chinezen. Toen ze me ook nog mes en vork brachtten, waar ik dankbaar gebruik van maakte, lette iedereen meer op mij dan op hun eigen voedsel... Snel gegeten, en me weer opgesloten op de kamer.

De 17e terug gegaan naar Beijing. Ondertussen ook afgesproken met Zeng Ling om de dag erna naar de Temple of Heaven te gaan. Hopelijk kan ze me ook een ticket naar Lhasa regelen.

2008-04-18 – Temple of Heaven

Om 1 uur afgesproken bij de universiteit van Ling. Als eerste een treinticket naar Lhasa gekocht voor de 19e, dit ging gelukkig zonder problemen. Hierna zijn we naar de Temple of Heaven gegaan, het grootste tempel-complex in China. Hier gingen vroeger de Keizers voor goed en genoeg voedsel bidden. Hier is ook de zogenaamde “Echo wall”, bij deze muur kun je op 40m afstand op een normale manier manier met elkaar communiceren zonder te schreeuwen. Hierna een uur in het ernaast gelegen park gezeten en een aantal typisch Chinese koekjes gegeten, de meesten waren erg lekker.

2008-04-19 – Olympic Stadium + Tulpen park

Weer met Ling afgesproken, dit keer om naar het Olympisch stadion te gaan. Daar aangekomen bleek alleen het stadion klaar te zijn, de subway, de wegen eromheen, en het grootste deel van de gebouwen waren nog in aanbouw. Naar mijn idee zou het nooit op tijd afkomen, maar blijkbaar word er 24/7 aan gewerkt. Het Olympisch stadion was helaas ook niet publiekelijk toegankelijk. In het zwembad werden wel al zwemwedstrijden gehouden welke je kon bezoeken, maar hier hadden we geen zin in.

Vervolgens zijn we naar het park naast de verboden stad gegaan om wat uit te rustten. Op een gegeven moment leek het alsof er opeens 20 fotografen foto's van ons stonden te maken! Maar vlak naast ons bleek een model voor een struik te poseren. Een erg mooie, waarschijnlijk Koreaanse, meid. Hierna wat door het park gewandelt en ontzettend veel Nederlandse tulpen gezien. Ook hadden ze er klompen, maar ik mistte de windmolens... Anders was het cliché compleet geweest.

's avonds naar het station gegaan om de Trein naar Lhasa te pakken, bij de check-in aangekomen werd ik, na een kort telefoongesprek, geweigerd. “Lhasa, no.” Helaas... Bij het ticket-office werd me uitgelegd dat Lhasa op dit moment te gevaarlijk was (waarom de Chinezen wel mochtten gaan werd niet beantwoord). Gelukkig heb ik wel het geld van het ticket terug gekregen.

De dag erna een ticket naar Xi'an gekocht, en de rest van de dag bij Ling en 2 van haar vriendinnen doorgebracht. Het was erg gezellig waardoor ik te laat ben vertrokken en de trein naar Xian op 1 minuut heb gemist. Ookdeze keer waren de Chinezen erg vriendelijk en kreeg ik gratis een nieuw ticket.

Ook de 21e niet veel gedaan, maar deze keer wel de trein naar Xian genomen.

2008-04-22 - Xian, Terracotta army

's Morgens vroeg aangekomen in Xian en meteen de bus naar het hostel gepakt. Daar 2 Finnen tegen gekomen, die ook net vanuit Beijing kwamen, met wie ik 's middags naar het Terracotta leger zou gaan.
Zij zouden met de tour gaan, dit was voor hun erg voordelig vanwege hun studentenpas. Eerst nog 4 uurtjes geslapen, en rond half12 met de lokale bus naar het museum gegaan. De 2 Finnen waren ook net aangekomen zodat ik met hun en de gids mee kon gaan om zo toch de informatie mee te pikken.

Als eerste een video te zien gekregen over de Keizer die dit leger heeft laten maken. Naast de terracotta beelden zijn er nog ongeveer 80 andere tombes, verspreid over enkele vierkante kilometers.

Hierna naar de grootste hal gegaan, waar een paar 100 beelden te zien waren. Het grootste gedeelte van de beelden was nog niet opgegraven omdat men deze nog niet op een goede manier kunnen preserveren: de begraven beelden schijnen nog beschilderd te zijn. Het was opzich wel een kleine teleurstelling geen 6000 beelden in een hal te zien. Desalniettemin was het erg mooi te zien en het hele verhaal erachter te horen.

In de volgende 2 hallen waren nog minder beelden te zien, hier was vooral te zien in welke staat ze de beelden aantreffen, en hoe deze opgegraven werden. Ook hier was het grootste gedeelte nog onder de grond. Hierna zelfs nog met de tourbus terug kunnen gaan naar Xian en nog wat door het Moslim-kwartier gelopen. Heerlijk gegeten!

's Avonds wat aan de bar gehangen en me tegoed gedaan aan het spotgoedkope bier, 30ct voor 680ml.

Midden in de nacht wakker geworden vanwege een kamergenoot die schreeuwde: “Hey, what are you doing!” Waarop een straalbezopen Canadees antwoordde: “Don't worry, I'm just pissing man...” (midden in de kamer) Hierna werd hij zich bewust van zijn locatie en rende naar het toilet om een rol wc-papier te halen om alles op te vegen... Tijdens een boel “shit man... I'm so sorry man... oh man.. sorry man... etc.” weer in slaap gevallen.

2008-04-23 – Hua Shan

's Morgens een vlucht geboekt van Xian naar Hong Kong. Dit was ongeveer even duur als met de trein, en scheelde me 2 dagen reizen. 's Avonds de trein gepakt naar Hua Shan, een van de 5 heilige Taoistische bergen in China. Op het station van Hua Shan bleken er al geen bussen meer te rijden naar het dorp zelf. Gelukkig waren er nog 3 andere Engels sprekende Chinezen met wie ik een taxi heb kunnen nemen. Zij waren van plan 's avonds de berg al te beklimmen zodat ze de dag erna de zonsopgang konden zien. Gek als ik ben, ben ik om 23:30 met hun meegegaan.

De klim was erg zwaar vanwege het te overwinnen hoogteverschill van zo'n 1200M, de ontzettend vele steile trappen, het donker en de kou. Na zo'n 5 uur wandelen eindelijk op de “East peak” aangekomen en net op tijd om de zonsopgang te zien. De zonsopgang was zeker de moeite waard om te zien, alleen zou ik het nooit meer een tweede keer doen.

Hierna hebben we rustig ontbeten en zijn we vervolgens naar de andere toppen van de berg gegaan (in totaal zijn er 5, waarvan de south-peak de hoogste is met 2259m) een slopende 10 uur later waren we weer beneden in het dorp: 15 uur gelopen, Pijn in mijn benen en totaal uitgeput. Toch de bus naar Xian terug gepakt zodat ik de dag erna niet in de problemen kon komen met het vliegtuig.

Huashan: Dat was eens, maar nooit meer!

2008-04-25 – Xian -> Hong Kong

Goed uitgeslapen, gegeten en de bus gepakt naar het vliegveld. Op het vliegveld Nick leren kennen, een business-manager voor de Rolls-Royce vliegtuigmotoren. Hij zit veel in Azie vanwege de vele nieuwe luchtvaartmaatschappijen hier. Een erg interessante man die net als mij niet houdt van het kudde-gedrag en alles liever op zijn eigen manier doet. Omdat ik mijn pen kwijt was geraakt op de trein naar Xian heb ik zijn Bic-pen gekregen, op voorwaarde dat ik in ieder land een aantal foto's maakte met deze pen erop. Bic around the world!

In Hong Kong afscheid genomen en een taxi naar een hostel-complex gepakt. Het viel me meteen op dat HongKong een stuk duurder was dan China en de landen waar ik tot nu toe geweest ben. Alle hotels waren (bijna) vol, dus moest ik het doen met een kleine slaapkamer voor 20 euro per nacht, afzetters.

De 26e wat door Hong Kong gelopen, en gezocht naar goedkope camera's en GSM's. Ook een nieuwe kamer gevonden voor 15 euro per nacht. Ook dit was veel te duur... 's Avonds naar de grootste lichtshow ter wereld gaan kijken die iedere avond om 20:00 in HongKong gehouden wordt. Een stuk of 30/40 gebouwen die synchroon met de muziek een best indrukwekkende neon/laser lichtshow gaven.

2008-04-27 – Disneyland Hong Kong

Het eerste Disneyland-park van deze reis! 10 minuten na openingstijd het park binnen gelopen om zo de grote drukte te ontwijken. Hierdoor hoefde ik niet langer dan 2 minuten bij elke attractie te wachtten met als nadeel dat ik 2,5 uur later het hele park gezien had. Er was geeneens een fatsoenlijke achtbaan! Volgens mij is het zeker 10x kleiner dan Disneyland in Parijs. Ook de “it's a small world” attractie ging de 28e pas open.

's Middags verder gekeken naar gadgets en uiteindelijk een Canon EOS 450D en een nieuwe gsm gekocht. De electronica is zeker 30% goedkoper hier dan in Nederland, wat de hotel-prijs zeker compenseert.

's Avonds nogmaals naar de lichtshow gegaan om de nieuwe camera te testten, geweldig apparaat!

Ook de 28e niet erg veel gedaan, en nog wat gadgets voor wat andere mensen gekocht. Het viel me op dat er erg veel dure en getunede auto's rondrijden hier, volgens mij worden er ook veel straatraces gehouden. Helaas heb ik dit niet kunnen zien.

2008-04-29 – Macau

Rond een uur of 11 de boot naar Macau gepakt met als doel daar meteen de bus naar Guangzhou, China, te pakken. Omdat de stad er erg interessant uit zag toch maar besloten een nacht te blijven. Hier geslapen aan de “Rue de la Felicidade”, het voormalige red-light district van Macau. Deze straat schijnt ook in de “Indiana Jones & The temple of Doom” te zien te zijn. Ook hier wat door de stad gelopen en me wederom verbaasd over de vele dure en getunede auto's. Ook de ontzettend vele casino's waren niet te missen. Het “Grand Lisboa” casino was een grote lichtshow.

Helaas niet naar het andere eiland kunnen gaan, waar een stuk meer natuur is.

De 30e de bus naar Guangzhou gepakt. Hier blijkbaar op de verkeerde dag aangekomen omdat het “China Import en Export festival” bezig was, waardoor kamers weer ontzettend duur waren. Meteen een treinticket naar Nanning gekocht en de dag erna verder gegaan.

2008-05-02 – Nanning -> Vietnam

's Morgens vroeg in Nanning aangekomen, en meteen een ticket gekocht naar Hanoi. Deze trein scheen diezelfde avond nog te gaan, de volgende ging pas 3 dagen later. Sinds er in Nanning niet erg veel te doen was heb ik deze trein genomen.

Op de trein 2 Nederlanders ontmoet die terug naar Vietnam gingen. Ze hadden in Nanning een familielid bezocht welke hier 2 jaar geleden heen vertrokken is. Ze hadden er echter geen rekening mee gehouden dat ze een Single-entry visum voor Vietnam hadden, waardoor ze niet zeker wistten of ze wel of niet het land in konden komen. Helaas werd ze pas aan de Chinese grens verteld dat ze Vietnam niet in konden gaan, waardoor ze de volgende trein terug moestten pakken. Erg vervelend omdat hun vlucht naar Nederland 3
Zelf zonder problemen in China “uitgecheckt” en in Vietnam “ingecheckt”.

2008-05-03 – Hanoi

Hanoi is meteen helemaal anders dan wat ik in China gezien had. Het verkeer is nog chaotischer, het weer nog benauwder en de natuur zoveel mooier. Vietnam is het land van de brommers en motoren, gelukkig maar, want als iedereen met de auto zou gaan zou het verkeer altijd vast staan. Hier meteen een brommertaxi rit aangeboden gekregen naar een Hotel, “Red River 1 hotel”. Erg goedkoop, erg mooi. Op de weg naar het hotel me verbaast over de Chaos op de weg, brommers komen vanuit elke straat, stoppen midden op de weg, draaien midden op de weg en toeteren naar alles en iedereen. En toch ging alles goed.

Er zit een soort systeem in het toeteren, sinds Vietnamezen nooit achter zich kijken is het toeteren een vervanging van de spiegels, het kan vanalles betekenen aan de hand van hoe vaak en hoe lang er getoeterd word: “hier ben ik, pas op, ik haal je in, ik haal je rechts in, hoi”, of een combinatie van al deze dingen.

Scheepshoorn-achtige toeters zijn altijd afkomstig van bussen, vrachtwagens en een enkele auto's (taxi's) die zich in de binnenstad wagen.

Iedereen doet rare dingen, degene achter je is verantwoordelijk voor wat jij doet, wat je de kans geeft zelf ook rare dingen te doen. Wonderbaarlijk gaat dit allemaal zonder al te veel problemen.

's Middags wat door de stad gelopen en een brommertour aangeboden gekregen (2 euro per uur). Hiermee naar het “Etnic minorities of Vietnam” museum gegaan. Hier veel gezien van de lokale bevolking en besloten een motor te huren om door het noorden van Vietnam te gaan trekken. Uiteindelijk wou ik in Sapa uitkomen waar erg hoge rijst-terrassen zouden moeten zijn. Maar omdat het volgens Lieke, een klasgenote van het Bonnefanten, een ontzettend touristisch stadje zou zijn leek het me mooier alles met de motor te doen om zo ook een stuk natuur mee te pikken. De standaard tour was met de trein.

Hierna met de “taxi” ook nog naar een tempel gegaan en vervolgens lekker gegeten.

2008-05-04 - Hanoi naar Sapa – dag 1

Rond een uur of 09:30 de motor gekregen, een kleine Russische 125CC Minsk. Als eerste me achterop de motor Hanoi uit laten rijden, zelf leek me dit niet te doen vanwege het veel te drukke brommerverkeer. Eenmaal zelf aan het rijden richting Mai Chau gegaan. Buiten Hanoi was het verkeer meteen stukke rustiger. Ook waren er steeds meer rijstvelden en mooie bergformaties te zien. Het weer was zo goed dat ik rond de middag ontzettende pijn aan mijn armen begon te krijgen als de zon er weer op scheen. Meteen de eerste dag al erg goed verbrand.

Onderweg tijdens het genieten van het uitzicht stopte een busje met touristen. Hiertussen zaten ook 2 Nederlanders die op huwelijksreis waren. Op verzoek van de chauffer kon ik achter hun aanrijden zodat ze me een goede slaapplaats konden aanbevelen. Bij de guesthouse aangekokmen, ..... Linh, bleek ik ook hier niet de enige Nederlander te zijn. Als eerste een paar uurtjes bijgeslapen,

het motor-rijden is echt ontzettend vermoeiend. Hierna heerlijk gegeten en vervolgens de andere Nederlanders opgezocht. Vincent en een goede vriendin van hem. Zij zouden 1 nacht in Mai Chau blijven en vervolgens terug gaan naar Hanoi.
Samen met hun, de gids en de familie van de guesthouse een ontzettend gezellige avond gehad. Rijstwijn kon niet genoeg aangesleept worden en er werd gezongen en muziek gemaakt. Bij “Sing us a Dutch song!” kwamen we helaas niet verder dan “Sinterklaas kapoentje”... (Hier kwam Vincent mee)

Eenmaal in bed meteen in slaap gevallen.

2008-05-05 - Hanoi naar Sapa – dag 2

Toen ik wakker werd was het hard aan het regenen. Samen met een kleine kater van de dag ervoor was dit geen vrolijke morgen. Gelukkig hield de regen een klein uurtje later op. Na het betalen voor het eten en de slaapplek (6 euro..) mijn jack aangedaan om niet verder te verbranden, en om droog te blijven in het geval van een volgende regenbui. Deze kwam 30minuten later dan natuurlijk ook... Een korte stortbui later was ik helemaal doorweekt. Net op het moment dat ik bijna weer droog was werd er nog maar eens een plensbui over me heen gekieperd.

Afgezien van de regen was het wel een leuke dag om te rijden. De dorpjes waar ik doorheen kwam werden steeds kleiner en mensen groetten mij vriendelijk op mijn doortocht. Vooral kinderen waren erg enthausiast en kwamen vaker zwaaiend met een luide HELLOOOO!! naar de straat gerend. Maar verder dan Hello en Bye Bye kwamen ze helaas niet.

Ook de natuur werd steeds mooier, uitgestrekte rijstvelden en hier en daar zelfs rijst-terassen. Dit afgewisseld met bossen en bergpassen. Ook het uitzicht was subliem.

De wegen werden helaas steeds slechter des te verder ik van Hanoi af kwam. Overal wegwerkzaamheden, waar niemand aan werkte. Stukken weg tussen de gaten, steile bergen en on-overzichtelijke bochten waar vaak een Kamaz of andere antieke vrachtwagen je tegemoet komt. Het ergste was als een riviertje de weg ook als goede doortocht beschouwde een het zandpad in een soort moeras veranderde. Heel moeilijk evenwicht houden, maar gelukkig geen natte voeten gekregen. (afgezien van de regen die in mijn schoenen gelopen was)

Plots veranderde de weg in een 8-baans verharde weg. Het meest bizarre eraan was dat ik zo'n beetje de enige was die over deze weg reed. Hierna in het stadje Son La aangekomen waar ik zo snel mogelijk een douch wou nemen. Hierna nodigde Huang, iemand die in het hotel werkt, mij uit samen met hem en een vriend van hem wat te gaan eten: Geit.
Dit begint met het drinken van het geitenbloed, als soort bedankje.. Dit was ontzettend smerig en heb ik ook niet helemaal mijn keel afgekregen. Ik heb het tenminste geprobeert. het hoofdgerecht bestond uit verschillende soorten geitenvlees, rijst, en een aantal soorten groenten. Typisch Aziatisch is het om vele aparte gerechten te bestellen en hier gezamelijk van te eten. Bijna iedere hap ging weer gepaard met een shotje rijstwijn.

Hierna naar een Karaoke bar gegaan. Dit is ook erg in in Azie. Goed geamuseerd, maar veel te veel geld uitgegeven.

2008-05-06 - Hanoi naar Sapa – dag 3

Goed uitgeslapen van de vorige avond. Na het tanken bleek dat ik nog maar zo'n 200.000 dong (8 euro) over had om in Sapa te komen, een tank benzine kost zo'n 150.000 dong. Om in Sapa te komen moest zeker nog 1x getankt worden, en 1x ergens een overnachting geregeld worden. Sinds er geen pinautomaten zijn in deze gebieden van Vietnam was ik bang dat ik het niet op een fatsoenlijke manier naar Sapa kon maken.

De hele dag weer gereden, en net als de dag ervoor weer nat geregend. De wegen werden slechter, de uitzichten mooier en de lokale bevolking vriendelijker. Overal weer zwaaiende en roepende kinderen. Het was ook erg grappig om te zien dat moeders hun jonge kinderen aanleerden om naar touristen te zwaaien. Af en toe eens gestopt om een flesje water te kopen, waar altijd ook veel kinderen kwamen kijken.

Onderweg nog een hele groep motor-rijders met zijspan tegen gekomen. Het was voor hun erg zwaar deze wegen te berijden.

Net iets na het donker in het volgende grote dorp aangekomen, Tun Ciao. Hier toch maar in een hotel gaan slapen, en gaan bedenken hoe ik het de dag erna kon regelen met het geld. Ook 50 euro die ik als reserve bij me had werden niet gewisseld. De nacht doorgebracht met het verzinnen van een idee om op een fatsoenlijke manier EN te tanken, EN de overnachting te betalen. Hier kwam ik dus niet uit...
Plan 1: Maar gewoon weg rijden, en vervolgens te tanken.
Plan 2: 100.000 dong betalen aan het hotel (wat het dubbele kost) en de motor ¾ voltanken.

Hoewel ik toch 1x ergens weg wil zonder te betalen, vond ik het hier niet gepast omdat ze hier echt leven van (gekke) touristen als mij.

Niet veel geslapen dus.

2008-05-07 - Hanoi naar Sapa – dag 4

Vroeg “wakker” geworden, en besloten toch maar van het hotel weg te rijden, en erna te gaan tanken. Bij het opladen van de backpack werd ik helaas al naar de receptie geroepen met de vraag of ik uit wou checken. Plan 2 dus.
Hier gingen ze niet echt mee accoord omdat ik van te voren wist hoeveel het me ging kostten. Na lang smeken of het niet goedkoper kon of op een andere manier liet ik het 50 euro briefje nog eens zien. Gelukkig herkende een andere medewerker dit waarna ik het kon wisselen (tegen een erg goede koers nog wel).
Probleem opgelost, maar wel een slapeloze nacht gehad!

Getankt en verder gegaan op de (hopelijk laatste) dag naar Sapa. Besloten de alternatieve route die op de kaart stond te pakken. Na een half uurtje rijden kwam ik bij een rivier aan waar de brug nog gebouwt moest worden, middels een hele steile helling, en een heel smal bruggetje kon je wel naar de overkant. Na het overwinnen van de helling bleek men geld te vragen om de rivier over te steken. (vast omdat ik blank ben) Geen idee hebbende hoeveel van deze “tolbruggen” er nog zouden komen maar omgedraait en terug gereden. Bergop was zelfs nog moeilijker dan naar beneden...

Op zo'n 50Km van Sapa begonnen de rijstvelden steeds meer in Terassen geplant te zijn. Ook waren de velden stukke groter dan degene die ik tot nu toe gezien had. Genoten van het uitzicht terwijl ik ondertussen de berg afrolde. Het is een Vietnamese gewoonte de motor/brommer uit te zetten zodra het bergaf gaat. Erg economische mensen hier!

Tijdens de laatste 40Km bergop naar Sapa begon de motor opeens erg te slingeren. Een 20 seconden later viel mijn achterwiel eruit... De moer van de achteras verloren somwhere. Een paar 100m terug gelopen, maar uiteraard geen moer kunnen vinden. Even later kwamen 2 Vietnamezen op de fiets aan, welke me ook nog een tijdje hebben helpen zoeken. Tevergeefs geprobeert of we een moer van de vangrail los konden halen om deze te passen, maar helaas kregen we deze niet los. Ook enkele andere moeren van de motor waren niet geschikt op de as. Uiteindelijk maar een flessendop uitgehold, deze erop geschroefd zodat het wiel er niet weer uit zou vallen, en beginnen te lopen.

Gelukkig kwam er nog geen 5minuten later een oude vrachtwagen met 3 Vietnamezen. In gebrekkig Engels vroegen ze of alles ok was, waarop ik op de achteras wees. Meteen begonnen ze op hun eigen truck te zoeken naar mogelijk passende moeren, en ook kwam de vangrail weer ter sprake. Niets pastte. Uiteindelijk de motor achterin de vrachtwagen geladen voor een hobbelige rit naar Sapa. Onderweg nog wat met ze gedronken en gegeten, heel erg vriendelijke mensen uit Lao Cai. Onderweg heb ik ze nog geleert in het Engels tot 20 te tellen. De rest werd met in heel veel Handgebaren duidelijk gemaakt.

In Sapa aangekomen de motor uitgeladen en een nieuwe moer geregeld. De mensen nog heel vriendelijk bedankt, (geld wilden ze niet) en een random hotel naar binnen gegaan. Het viel me toen pas op hoe touristisch Sapa is, iedereen probeert dingen te verkopen en het stikt er ook van de touristen. Dit viel erg tegen, maar de weg erheen was meer dan de moeite waard!

2008-05-08 – Sapa naar Hanoi

Vroeg opgestaan om nog wat van de omgeving daar te zien, rond 11 uur zou mijn was pas gedaan zijn. Vanwege de hoge touristenfactor werden er entrees gevraagd op bepaalde wegen naar de uitzichtpunten. Omdat ik dit het geld niet waard vond, ook al was het een paar cent, maar wat door het dorp zelf getourd en mensen bekeken. De rijstvelden heb ik ondertussen toch al gezien.

Om 12:00 vertrokken met als doel zo snel mogelijk weer in Hanoi te zijn. Leona zou vandaag landen in Bangkok en aangezien ik met haar door Thailand zou trekken besloot ik ook maar meteen om van Hanoi naar Bangkok te vliegen.

Kleine “wedstrijdjes” met locals waren het gevolg, hun reactie dat ik ze bijhield was erg leuk om te zien. Helaas niet in 1 dag in Hanoi kunnen komen en in de buurt van Yen Bai geslapen. Hier was ik blijkbaar de enige gast in het hotel.

Ook de 9e zo snel mogelijk gereden om nog een ticket te kunnen boeken en de 10e naar Bangkok te vliegen. Eenmaal in Hanoi aangekomen moest ik weer erg wennen aan het drukke verkeer, maar dit ging wonder boven wonder allemaal goed. Deze ervaring zal niet erg goed zijn als ik zelf in Nederland met motor-rijlessen ga nemen...

2008-05-10 – Hanoi naar Bangkok

Met de taxi naar het vliegveld gegaan, de vlucht zou om half2 vertrekken. Het vliegveld zelf was stukke kleiner dan verwacht, slechts 8 gates en 1 start / landingsbaan. Uiteraard had ik weer een 45minuten vertraging.

De vlucht zelf is zonder problemen verlopen en na een busrit van het vliegveld naar Kao San Road Leona en haar “buddy's” ontmoet. Nick-Nack, Jose en Claudio. Allemaal Couchsurfers en dus heb ik voor het eerst in mijn leven bij Nick-Nack (een Thai) gecouch-suft. Dit houd in dat je je eigen “bank” ter beschikking stelt voor reizigers om zo andere mensen te leren kennen en hun je eigen stad te laten zien. Aan de andere kant kun je zelf ook bij andere couch-surfers terecht. Een erg leuk idee van Leona om het CS'en eens te proberen.

's Avonds naar Th. Khao San gegaan, “de” backpackers-straat van Bangkok. Het is er vol met touristen, bars, winkeltjes en hotels. Hier gezellig een biertje gedronken en gekeken naar alle mensen die voorbij kwamen. Ook plannen gemaakt om op Koh Tao duiklessen te nemen, ik was wel erg toe aan strand, eens lekker relaxen na al dat rijden / reizen. Uiteindelijk besloot Nicknack insecten te kopen om deze ons te laten proberen. Gefrituurde sprinkhaan, mieren en nog een aantal andere niet te identificeren beestjes. De mieren smaakten het best, deze waren met citroen gebakken en hadden een heerlijk frisse citroensmaak. De sprinkhanen waren heel knapperig en vrij zoet, maar erg veel smaak zat er niet aan. Rond een uur of 1 's Nachts de taxi gepakt naar Nicknack en gaan slapen.